Santo Spirito in Saxia Ziekenhuis Rome

Het Santo Spirito in Saxia Ziekenhuis is één van de oudste ziekenhuizen van Europa en bevindt zich in de wijk Borgo in Rome, op korte afstand van Vaticaanstad.

Santo Spirito in Saxia Ziekenhuis Rome

Vondelingen

Santo Spirito in Saxia Ziekenhuis Rome
Santo Spirito in Sassia Ziekenhuis

Het Ospedale di Santo Spirito in Saxia is gebouwd in opdracht van Paus Innocenzo III (die van 1198 tot 1216 het ambt bekleedde). Er was hem in een droom door een engel verteld dat hij op de oever van de Tiber een ziekenhuis moest bouwen voor ouderen en voor jonge, in de steek gelaten meisjes en vrouwen, die volgens de gevleugelde vaak ongewenste kinderen in de rivier zouden verdrinken.

Links van de monumentale poort is het vondelingenluikje nog te zien waar ongewenste kinderen anoniem achtergelaten konden worden. Deze kinderen kregen vervolgens een dubbel kruis op hun linkervoet en werden in het “wiel van de onschuldigen” (ruota degli innocenti) geplaatst voor mensen die hen eventueel wilden adopteren. Ze werden geregistreerd als filius m. ignotae, oftewel “kind van onbekende m(oeder)”. Iedereen las het echter als filius mignotae, en zodoende ontstond het Romeinse woord mignotta, oftewel “prostituée”.

Geschiedenis Santo Spritio in Saxia Ziekenhuis Rome

Met de bouw werd in 1198 begonnen. Dit gebeurde op terrein dat toebehoorde aan de Britse Schola Saxonum. Als gevolg hiervan moest eerst toestemming gevraagd worden aan de Engelse Koning Jan Zonder Land.

De architect was Marchionne d’Arezzo.

Om het instituut in goede banen te leiden riep Paus Innocenzo III de hulp in van Guido di Montpellier. Deze had in zuid-Frankrijk de religieuze Santo Spirito broederschap gesticht om zieken te hulp te bieden. Oorspronkelijk heette het Santa Maria in Saxia, maar dat werd al snel Santo Spirito in Saxia, naar de bijbehorende kerk.

Vanaf 1204 ontving het ziekenhuis op last van Jan Zonder Land de inkomsten van de Londense Writtle kerk.

Tegen het einde van de middeleeuwen kon men er 300 zieken verplegen en aan nog eens 700 medische hulp bieden.

In 1414 kwam men er zonder geld te zitten en pas in 1475, onder Sixtus IV, werd het in ere hersteld. De oude gebouwen werden geheel afgebroken en de architecten Baccio Pontelli, Giovanni de’ Gherarducci en Andrea Bregno kregen de opdracht een nieuw ziekenhuis te bouwen.

Het opvallendste onderdeel is de achthoekige toren, die de zogeheten Ala Sistina (“Sixtijnse Vleugel”) in tweeën deelde. De bedden die in rijen langs de muur stonden hadden iets weg van tronen. Bij geval van epidemieën werden er extra bedden toegevoegd die cariola’s genoemd werden.

In de 17e eeuw liet Alexander VII een tweede vleugel toevoegen en ook werd de façade verbouwd.

Een derde vleugel, ontworpen door Ferdinando Fuga in opdracht van Benedictus XIV, volgde in 1742. Deze werd tegen het einde van de 19e eeuw neergehaald om plaats te maken voor het massieve gebouw aan de rivierkant.

Bij een laatste verbouwing in 1926 werd de 15e eeuwse façade in ere hersteld.

Bij het Complex Horende Gebouwen

Het Museo Nazionale dell’Arte Sanitaria is een aan het ziekenhuis verbonden en in 1933 gesticht museum, waar o.a. oude chirugische instrumenten te zien zijn.

Het gebouw aan de Borgo di Santo Spirito, 3 is het Palazzo del Commendatore. Het is tussen 1567 en 1571 door Nanni di Baccio Bigi gebouwd,. Dit gebeurde op de ruïnes van een in de 14e eeuw tijdens de Plundering van Rome verwoeste eerdere construktie.

Bij het ziekenhuis hoort ook een kerk, die de Santa Spirito in Sassia Kerk genoemd wordt.

Fotogalerij Santo Spirito in Saxia Kerk Rome

Santo Spirito in Saxia Ziekenhuis, Rome

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.