Pinacotheek Vaticaanse Musea Rome

De Pinacotheek van de Vaticaanse Musea in Rome bestaat uit een grote verzameling schilderijen die door een opeenvolging van pausen bijeengebracht zijn. De enorme collectie is over 18 zalen verdeeld. De oudste kunstwerken in de Pinacotheek zijn in de middeleeuwen, de meest recente in de 19e eeuw geschilderd.

Pinacotheek Vaticaanse Musea Rome

Adres, openingstijden en toegangsprijs

Adres, openingsuren en entréeprijs zijn die van de Vaticaanse Musea.

Geschiedenis Pinacotheek Vaticaanse Musea Rome

Het gebouw waar de Pinacotheek zich bevindt is in 1931 in opdracht van Paus Pius XI gebouwd, met de bedoeling de in de loop der eeuwen door de verschillende pausen bijeengebrachte verzameling schilderijen beter te kunnen huisvestigen.

Veel van de in de Pinacotheek tentoongestelde schilderijen waren in 1797 door Napoleon naar Parijs gestuurd, maar werden in 1815 na het Congres van Wenen weer terug naar Rome gebracht. Dit gebeurde op aandringen van o.a. de beroemde beeldhouwer Antonio Canova.

Hoogtepunten Pinacotheek Vaticaanse Musea Rome

Zaal 1: “Primitieve” Schilders

De kunstwerken in Zaal 1 zijn van de 12e tot de 14e eeuw geschilderd. Ze worden “primitief” genoemd omdat ze vòòr het tijdperk van Giotto geschilderd zijn. De op houten panelen geschilderde taferelen hebben over het algemeen een vergulde achtergrond. De hoofdpersoon staat in het midden en aan de zijkanten zijn gebeurtenissen uit zijn/haar leven afgebeeld. Er is geen perspektief en de figuren zijn duidelijk en zonder kleurschakeringen afgebeeld.

Zaal II: Giotto

Vaticaanse Musea Rome
Stefaneschi Triptiek (Giotto, precieze datum is niet bekend).

Giotto wordt gezien als de grootste middeleeuwse kunstenaar van Italië. Behalve het werk van deze schilder zijn er werken van kunstenaars uit de zogeheten Sienese school uit de 14e eeuw te bewonderen. Hoogtepunten: “Jezus voor Pilatus” (Pietro Lorenzetti) en de “Zegenende Verlosser” (Simone Martini). Van Giotto zelf is de naar de opdrachtgever genoemde en aan beide zijden beschilderde “Stefaneschi Triptiek” het opvallendst. Het centrale paneel toont Sint-Pieter op een met minutieuze mozaïeken versierde troon.

Zaal III: Vroeg 15e eeuwse schilderkunst

De vergulde achtergrond verdwijnt in dit tijdperk en men begint met perspektief te werken (vanuit het centrale punt van de schilderijen). Hoogtepunt: “Madonna met Kind, San Domenico en Santa Caterina” (Beato Angelico).

Zaal IV: Melozzo da Forlì

Pinacotheek Vaticaanse Musea Rome

Het onbetwiste hoogtepunt in de aan deze 15e eeuwse schilder gewijde zaal wordt gevormd door de fragmenten van de uit de apsis van de Santi Apostoli Basiliek overgebrachte fresco “Musicerende Engelen”. Bijna even beroemd is een andere, perspektiefrijke fresco, “Sistus IV en il Platina” (1477), die de benoeming van Bartolomeo Sacchi tot prefekt van de Biblioteca Apostolica als onderwerp heeft.

Zaal V: 15e eeuwse schilderkunst

In deze eeuw hadden veel schilderijen de (ruïnes van) antieke gebouwen als onderwerp. Een voorbeeld is het door Ercole de’ Roberti geschilderde “Wonder van San Vincenzo Ferrer”.

Zaal VI: 15e Eeuwse Poliptieken

In zaal VI kan men poliptieken bezichtigen van kunstenaars die de middeleeuwen nog niet geheel afgeschud hadden en nog kenmerken van de 14e eeuwse kunst (vergulde achtergrond, veel details) in hun werk toonden.

Zaal VII: Kunst uit Umbrië

Hoogtepunten in deze zaal zijn “De Maagd met Kind en Vier Heiligen”, door Perugino in 1495 geschilderd, en de “Sint Hiëronymus op de Troon”, die door de vader van de beroemde Rafaël, Giovanni Santi, geschilderd is.

Zaal VIII: Wandtapijten & RAPHAEL

En niet zomaar wat wandtapijten: Behalve een “Laatste Avondmaal” dat op het beroemde schilderij van Leonardo da Vinci geïnspireerd is zijn er ook enige tapijten die voorheen in de Sixtijnse Kapel hingen. Van de hand van Rafaël zijn er o.a. een “Kroning van de Maagd” (1503) en een “Madonna van Foligno” (1512) te zien, samen met wat als één van zijn meesterwken beschouwd wordt, “Transfiguratie” (1520).

Zaal IX: Onvoltooide Leonardo

De “Sint-Hiëromymus” die Leonardo Da Vinci in 1482 schilderde werd nooit voltooid en toont een nogal uitgemergelde heilige. Een ander hoogtepunt in deze zaal is de “Medeleven met de Gestorven Christus” van Giovanni Bellini.

Zaal X: 16e eeuwse schilders uit de Veneto

Hoogtepunten in deze zaal zijn de “Madonna di San Niccolò dei Frari” van Titiaan en de Sant’Elena van de hand van Veronese.

Zaal XI: 2e Helft 16e eeuw

Vertegenwoordige schilders in deze zaal zijn o.a. Vasari “”Steniging van Santo Stefano”, Caracci “Opoffering van Izaak”, Cavalier d’Arpino (“Maria Boodschap”) en Barocci (“Pauze tijdens de Vlucht naar Egypte”).

Zaal XII: Begin 17e eeuwse schilders

De belangrijkste schilderijen in deze zaal zijn “De Communie van Sint Hiëronymus” (Domenichino, 1616), “Kruisiging van Sint Pieter” (Guido Reni) en “Sint Mattheüs en de Engel” (eveneens van Guido Reni), “Martelaarschap van de Heilige Erasmus” (Nicolas Poussin) en een “Kruisafneming” van de hand van Caravaggio.

Zaal XIII

In deze zaal zijn werken te zien van Pietro da Cortona, Poussin en van Dyck.

Zaal XIV

Genrekunst uit de 17e en 18e eeuw.

Zaal XV

Genrekunst uit de 17e en 18e eeuw.

Zaal XVI: Wenzel Peter

Deze uit Praag afkomstige schilder leefde van 1745 tot 1829. Het schilderij “Adam en Eva in het Aardse Paradijs” wordt geknemerkt door een ongekende variatie in de afgebeelde flora en fauna.

Zaal XVII: Bernini

Deze zaal toont gipsmodellen die Bernini maakte voor zijn beeldhouwwerken in de Sint Pieter.

Zaal XVIII: Griekse Ikonen

In de laatste zaal van de Pinacotheek zijn tussen de 15e en de 19e eeuw geschilderde Griekse ikonen te zien.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.