Geschiedenis Valmontone

Hoewel het niet helemaal zeker is dat er al een echte nederzetting was, neemt men aan dat de streek rond Valmontone al in de oudheid bewoond werd. Volgens een legende zou de stad zelfs al voor de Romeinse tijd, door Glaucus, zoon van Minos, gesticht zijn.

Geschiedenis Valmontone

Ruïnes van de Porta Napoletana - Geschiedenis Valmontone
Ruïnes van de Porta Napoletana

Valmontone is in werkelijkheid waarschijnlijk gesticht in de Romeinse Republikeinse periode. Dit valt af te leiden uit de grote aantallen archeologische objecten die op het terrritorium van de stad gevonden zijn.

Het eerste document waarin het toenmalige Castrum (fort) genoemd wordt stamt uit 1052.

In 1208 werd het stadje door Paus Innocenzo III gekocht, die het vervolgens aan zijn broer Riccardo, de graaf van Sora gaf.

In de loop der eeuwen werd Valmontone vaak geplunderd. Dit gebeurde o.a. in 1527 en in 1557 toen het stadje door de troepen van Marcantonio Colonna in brand gestoken werd.

Het stond achtereenvolgens onder het gezag van de leenheren Colonna en Sforza, alvorens Prins Camillo Pamphilj in 1651 de nieuwe eigenaar werd, en een artistieke en bouwkundige bloeiperiode inluidde.

De Collegiata Kerk, de grootste bezienswaardigheid van Valmontone, stamt uit deze tijd, net als het Palazzo Doria Pamphili.

In 1843 kreeg Valmontone door Paus Gregorius XVI stadsrechten toebedeeld.

Tegen het einde van de tweede wereldoorlog werd de stad flink beschadigd, als gevolg van het feit dat het tussen Anzio (de landingsplek van de geallieerden) en Rome ligt. De mensen die zonder huis kwamen te zitten, werden in appartementen in het Palazzo Doria ondergebracht. Dit duurde tot de zeventiger jaren, toen de stad het gebouw terugkocht.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.