Aquaduct van Nero Rome

Het Aquaduct van Nero werd gebouwd zowel om de Domus Aurea als het kunstmatig aangelegde meer dat zich naast het Colosseum bevond van water te voorzien. Er zijn nog delen zichtbaar bij de Via Statilia en tussen de Celio en Palatino heuvels.

Weetjes Aquaduct van Nero Rome

Geschiedenis en beschrijving

Het Acquedotto di Nerone  is tussen de jaren 54 en 68 in opdracht van Keizer Nero gebouwd. Het was eigenlijk een zijtak van het Aqua Claudia Aquaduct en begon bij de Porta Maggiore, waar de meest aquaducten de stad inkwamen.

Later liet Keizer Domitianus het aquaduct verlengen, zodat zijn keizerlijke residentie op het Palatijn ook stromend water kreeg. Nog later, onder Septimius Severus werd het Acquedotto di Nerone gerestaureerd.

Verschillende stukken van het oude aquaduct staan nog overeind en kunnen bezichtigd worden. Er staan ruïnes in zowel de Via Statilia als de Via San Stefano Rotondo (tussen de Via della Navicella en het Piazza di San Giovanni in Laterano).

De bogen zijn van baksteen gemaakt. Ze zijn tussen de 19 en de 22 meter hoog, behalve bij het deel tussen de twee heuvels, waar ze tot een hoogte van wel 40 meter reiken.

Route

Het Aquaduct van Nero begint bij de Porta Maggiore en volgt de Via Statilia. Het gaat ondergronds verder, via leidingen van de Aqua Claudia, om bovenop de Boog van Dolabella en Silano te eindigen.

Acqua Alsietina Aquaduct Rome

Het Acqua Alsietina Aqueduct in Rome is eigenlijk niet erg interessant voor toeristen aangezien het geheel ondergronds liep en er vrijwel geen sporen van overgebleven zijn.

Acqua Alsietina Aquaduct Rome

Geschiedenis en beschrijving

Het werd gebouwd in opdracht van Keizer Augustus, toen deze water nodig had voor zijn naumachia. Een naumachia was zowel een nagebootste zeeslag als de plek waar deze plaats vond.

Augustus liet zijn naumachia aanleggen in het jaar 2 vòòr Christus, toen hij zijn Tempel van Mars Ultor in het Forum van Augustus liet inwijden. Hier was een groot stuk land voor nodig. Augustus gebruikte een gebied van ongeveer 500 meter bij 350 meter tussen het huidige Piazza Mastai en het Piazza San Cosimato in de wijk Trastevere.

Het water voor het Aqua Alsietina Aquaduct kwam deels uit het Meer van Bracciano en deels uit het Meer van Martignano. Dit laatste heette toen nog het Lacus Alsietinus, en verklaart dus de naam van het aquaduct.

Inscripties op zowel de Fontana dell’Acqua Paola en de Arco di Tiradiavoli in Rome beweren dat beide monumenten deel uitmaakten van een door Paus Paulus V uitgevoerde restuaratie van het Aqua Alsietina Aquaduct. Dit is onweerlegbaar bewij sdat de paus niet onfeilbaar is, aangezien ze in werkelijkheid de Aqua Traiana gerestaureerd hadden.

De Aqua Alsietina wordt ook wel de Aqua Augusta genoemd.

Marcio Aquaduct Rome

Het Marcio Aquaduct hoort tot de langste aquaducten die water naar Rome voerden. In de wijk Casale, buiten het stadcentrum, zijn de indrukwekkendste overblijfselen van dit monument te zien.

Weetjes Marcio Aquaduct Rome

Het Acquedotto Marcio is meer dan 91 kilometer lang en is daarmee een van de langste aquadukten van Rome. De naam van dit aquadukt komt van de magistraat Quinto Marcio Re, die in het jaar 144 v. Chr. de opdracht tot de constructie van dit magnifieke bouwwerk gaf. De bron voor dit aquadukt bevindt zich bij Arsoli, een stadje ten oosten van Rome. Het water uit deze bron was al in de oude Romeinse tijd beroemd om de goede kwaliteit ervan.

Onder de regering van Marcus Agrippus (33 v. Chr.) en Augustus (11-14 v. Chr.) vonden restauraties plaats. Augustus zorgde er ook voor dat de watertoevoer toenam door dit aquaduct te verbinden met het naar hemzelf genoemde Acqua Augusta.

Later werd het aquadukt nog tweemaal gerestaureerd, eerst onder Titus (79 na Chr.) en later onder Caracalla (212-213). Op het bovenste gedeelte van de Porta Tiburtina zijn deze restauraties via een opschrift vermeld.

Toen Diocletianus de naar hem vernoemde baden liet aanleggen moest er ook een nieuw kanaal komen om het water van het Acquedotto Marcio naar deze Terme di Diocleziane te voeren. Ook nu werd elke restauratie gedocumenteerd via inscripties op verschillende gebouwen.

Uiteindelijk zouden maar liefst 10 Romeinse wijken afhankelijk worden van het Acquedotto Marcio. Bij de distrikten Celio en Aventino gebeurde dit indirekt, door middel van de Rivus Herculaneus, een ondergrondse aftakking van de Acqua Marcia, die bij de Porta Tiburtina begon.

Ruïnes van de Acqua Marcia zijn nog te zien in de wijk Casale. Helaas werden grote gedeelten later afgebroken om opnieuw gebruikt te worden bij de bouw van de Acqua Felice. Hiervan zijn sporen te zien tussen de Porta Maggiore en de Porta Tiburtina.

Aqua Julia Aquaduct Rome

Het Acqua Iulia Aquaduct of Acqua Julia Aquaduct in Rome was één van de belangrijkste aquaducten van de stad, aangezien het de meest centrale wijken van water voorzag.

Acqua Julia Aquaduct Rome

Geschiedenis en beschrijving

Het is net als het Acqua Vergine Aquaduct gebouwd door Agrippa en is bijna 22km lang. Het water komt uit de buurt van het stadje Grottaferrata, waar ook de bronnen die het Acqua Tepula Aquaduct voedden vandaan kwamen.

De Aqua Tepula en de Aqua Iulia volgden dan ook deels dezelfde ondergrondse kanalen. Bij de streek die nu bekend staat als Capanelle eindigden ze in een reinigingsreservoir. Het is overigens nog steeds niet duidelijk waar het beginpunt van dit kanaal was.

Vanaf het reservoir scheidden de twee aquaducten zich van elkaar, maar gebruikten wel beide de al bestaande bogen van het Acqua Marcia Aquaduct, wat dan ook verstevigd moest worden om de veel grotere druk aan te kunnen.

Later zouden eerst de Aqua Marcia en nog later het Anio Novus delen van hun kanalen moeten afstaan aan de Aqua Iiulia.

Het aquaduct kwam bij Porta Maggiore de stad binnen. Vanaf hier gebruikte het de Aureliaanse Muren om over een boog de Via Tiburtina over te steken. Deze boog zou later de Porta Tiburtina worden.

Vanaf dit punt ging de Aqua Iulia ondergronds verder, door een stadsdeel waar zich nu het centrale station Termini bevindt. Het distributiepunt bevond zich bij de huidige Via XX Settembre.

De Acqua Iulia en de Acqua Tepula zorgden ervoor dat vrijwel het hele centrum van Rome van water voorzien werd. Dit centrum bestond min of meer uit het gebied dat de oorspronkelijke zeven heuvelen van de stad omvatte.

De Trofei di Mario was de pronkfontein van het Aqua Julia Aquaduct.Op het Piazza Vittorio Emanuele is de ruïne te zien van de Trofei di Mario. Ooit deed dit monument dienst als pronkfontein van het Acqua Iulia Aquaduct was.

Acqua Paola Aquaduct (of Acqua Trainana Aquaduct)

Het Acqua Paola Aquaduct staat ook bekend als Acqua Traiana. De bron bevidnt zich bij het meer van Bracciano en het kwam de stad binnen bij  de Porta San Pancrazio. De Fontana dell’Acqua Paola is de grote pronkfontein van dit aquaduct.

Weetjes Acqua Paola Aquaduct Rome

Het Acqua Traiana (Aquaduct van Traianus) is, zoals de naam al aangeeft, gebouwd door Keizer Traianus. Het monument is op 24 Juni van het jaar 109 ingewijd. Het is meer dan 32 kilometer lang. Na verwoest te zijn werd het in de Middeleeuwen door Paus Paulus V gerestaureerd en vanaf dat moment werd het de Acqua Paola genoemd.

De bron van het Aquaduct van Traianus bevindt zich dichtbij het bij Nederlandse toeristen erg populaire meer van Bracciano. Het kwam Rome binnen bij de Porta San Pancrazio op de Gianicolo heuvel. De toevoer van het water was noodzakelijk om de watermolens van Trastevere draaiende te houden.

In 537 werd een deel van het aquaduct door de Ostrogoten vernield en de molens konden niet meer functioneren. Pas in het begin van de 17e eeuw slaagde men erin het aquaduct te restaureren en opnieuw te openen, o.a. door een boog te bouwen over de Via Aurelia. Dit gebeurde in opdracht van van Paus Paulus V Borghese.

Deze van travertijns marmer gemaakte boog kwam bekend te staan als de Arco di Tiradiavoli (“de Boog van de Duivelsmijters”), aangezien het stuk straat waar hij stond toen nog bekend stond als de Via di Tiradiavoli.

De inscriptie op de boog geeft aan dat de paus niet helemaal wist waar hij mee bezig was. AB· AVG· CAES· EXTRUCTOS verwijst naar Augustus als oorspronkelijke bouwer van het aquaduct. Dit betekent dat de paus waarschijnlijk dacht dat hij het Acqua Alsietina Aquaduct gerestaureerd had en niet het Acqua Traiano.

Na de restauratie ging het aquaduct verder door het leven als het Aqua Paola Aquaduct. Ook de monumentale fontein aan het einde van de leiding werd de Fontana dell’Acqua Paola genoemd.