Acqua Alsietina Aquaduct Rome

Het Acqua Alsietina Aqueduct in Rome is eigenlijk niet erg interessant voor toeristen aangezien het geheel ondergronds liep en er vrijwel geen sporen van overgebleven zijn.

Acqua Alsietina Aquaduct Rome

Geschiedenis en beschrijving

Het werd gebouwd in opdracht van Keizer Augustus, toen deze water nodig had voor zijn naumachia. Een naumachia was zowel een nagebootste zeeslag als de plek waar deze plaats vond.

Augustus liet zijn naumachia aanleggen in het jaar 2 vòòr Christus, toen hij zijn Tempel van Mars Ultor in het Forum van Augustus liet inwijden. Hier was een groot stuk land voor nodig. Augustus gebruikte een gebied van ongeveer 500 meter bij 350 meter tussen het huidige Piazza Mastai en het Piazza San Cosimato in de wijk Trastevere.

Het water voor het Aqua Alsietina Aquaduct kwam deels uit het Meer van Bracciano en deels uit het Meer van Martignano. Dit laatste heette toen nog het Lacus Alsietinus, en verklaart dus de naam van het aquaduct.

Inscripties op zowel de Fontana dell’Acqua Paola en de Arco di Tiradiavoli in Rome beweren dat beide monumenten deel uitmaakten van een door Paus Paulus V uitgevoerde restuaratie van het Aqua Alsietina Aquaduct. Dit is onweerlegbaar bewij sdat de paus niet onfeilbaar is, aangezien ze in werkelijkheid de Aqua Traiana gerestaureerd hadden.

De Aqua Alsietina wordt ook wel de Aqua Augusta genoemd.

Aqua Julia Aquaduct Rome

Het Acqua Iulia Aquaduct of Acqua Julia Aquaduct in Rome was één van de belangrijkste aquaducten van de stad, aangezien het de meest centrale wijken van water voorzag.

Acqua Julia Aquaduct Rome

Geschiedenis en beschrijving

Het is net als het Acqua Vergine Aquaduct gebouwd door Agrippa en is bijna 22km lang. Het water komt uit de buurt van het stadje Grottaferrata, waar ook de bronnen die het Acqua Tepula Aquaduct voedden vandaan kwamen.

De Aqua Tepula en de Aqua Iulia volgden dan ook deels dezelfde ondergrondse kanalen. Bij de streek die nu bekend staat als Capanelle eindigden ze in een reinigingsreservoir. Het is overigens nog steeds niet duidelijk waar het beginpunt van dit kanaal was.

Vanaf het reservoir scheidden de twee aquaducten zich van elkaar, maar gebruikten wel beide de al bestaande bogen van het Acqua Marcia Aquaduct, wat dan ook verstevigd moest worden om de veel grotere druk aan te kunnen.

Later zouden eerst de Aqua Marcia en nog later het Anio Novus delen van hun kanalen moeten afstaan aan de Aqua Iiulia.

Het aquaduct kwam bij Porta Maggiore de stad binnen. Vanaf hier gebruikte het de Aureliaanse Muren om over een boog de Via Tiburtina over te steken. Deze boog zou later de Porta Tiburtina worden.

Vanaf dit punt ging de Aqua Iulia ondergronds verder, door een stadsdeel waar zich nu het centrale station Termini bevindt. Het distributiepunt bevond zich bij de huidige Via XX Settembre.

De Acqua Iulia en de Acqua Tepula zorgden ervoor dat vrijwel het hele centrum van Rome van water voorzien werd. Dit centrum bestond min of meer uit het gebied dat de oorspronkelijke zeven heuvelen van de stad omvatte.

De Trofei di Mario was de pronkfontein van het Aqua Julia Aquaduct.Op het Piazza Vittorio Emanuele is de ruïne te zien van de Trofei di Mario. Ooit deed dit monument dienst als pronkfontein van het Acqua Iulia Aquaduct was.

Acqua Paola Aquaduct Rome (of Acqua Traiana Aquaduct)

Het Acqua Paola Aquaduct in Rome staat ook bekend als Acqua Traiana. De bron bevindt zich bij het meer van Bracciano en het kwam de stad binnen bij de Porta San Pancrazio. De Fontana dell’Acqua Paola is de grote pronkfontein van dit aquaduct.

Lees “Acqua Paola Aquaduct Rome (of Acqua Traiana Aquaduct)” verder

Acquedotto Vergine Rome

Het Acquedotto Vergine (ook wel Aqua Virgo genoemd) is één van de belangrijkste aquaducten van Rome. Zelfs nu nog wordt het water dat door dit bouwwerk de stad binnen komt gebruikt voor o.a. de Trevi Fontein en de fonteinen op het Piazza Navona, waaronder de beroemde Fontein van de Vier Rivieren. Ruïnes van dit aquaduct zijn o.a. te zien in de Via del Nazareno.

Acquedotto Vergine Rome

Geschiedenis

Het was aan de bouw van het Acquedotto Vergine te danken dat dit stadsdeel de huidige prestigieuze status verkreeg.

De naam “Aquaduct van de Maagd” is waarschijnlijk te danken aan een oude legende. Een jong meisje zou een aantal dorstige soldaten de weg naar de bron ervan getoond hebben. Een andere theorie is dat de naam te danken is aan de puurheid van het water. In tegenstelling tot het meeste water van Rome bevatte het namelijk geen kalk.

Toen de wijk rond de Tiber overbevolkt raakte wilde men proberen zo veel mogelijk mensen naar andere delen van de stad te verhuizen. Dit was moeilijk omdat er op verschillende plekken geen drinkwater was nadat de barbaren de oude aquaducten verwoest hadden. Deze moesten dus eerst hersteld worden en aangezien de Acqua Vergine de minst beschadigde was, was deze het eerste aan de beurt.

Beschrijving

Op verschillende plekken in het centrum van de stad zijn nog delen van het Acquedotto Vergine te zien. Voorbeelden zijn o.a. de Via del Bufalo en de Via del Nazareno.

Hiervan is de boog in de Via del Nazareno het meest in het oog springend. Deze is in opdracht van Claudius gebouwd en liep over een tegenwoordig niet meer bestaande straat, waarvan inscripties op de boog zelf getuigen.

Toegangsdeur voor onderhoud van het Acquedotto Vergine RomeTegenover het aquaduct, waarvan een groot gedeelte in deze straat overigens onder de grond loopt, in de Via del Nazzareno n. 2, ziet men een kleine deur met het pauselijk wapenschild. Dit was de ingang waarvan men gebruik maakte bij het onderhoud van het aquaduct.

Het grootste gedeelte van de 20km die het Acqua Vergine lang was was ondergronds. Pas gedurende de laatste 2 kilometer was het deels in de open lucht en deels op bogen gebouwd.

De bron lag langs de Via Collatina (dichtbij het huidige dorpje Salone) en het bouwwerk eindigde bij de Terme di Agrippa. Pas bij de huidige Spaanse Trappen ging het bovengronds verder.

Keizer Adrianus liet later tijdens een restauratie het aquaduct een meter verhogen.