Anfiteatro Castrense Rome

Het Anfiteatro Castrense is, op het Colosseum na, het enige amfitheater in Rome waar nog iets van overeind staat. Erg veel is er helaas niet meer van te zien, aangezien de delen die niet verwoest zijn beneden het huidige straatniveau liggen. Het monument bevindt zich aan de westelijke grens van de wijk Esquilino in Rome, tussen de Santa Croce in Gerusalemme Kerk en de Aureliaanse Muur.

Anfiteatro Castrense Rome

Adres en Openingstijden

Anfiteatro Castense Rome
Anfiteatro Castrense

Adres: De ruïnes van dit antieke amfitheater bevinden zich op de Via Nola, al is het officiële adres Piazza di Santa Croce in Gerusalemme, 3 – Rome. Rione: Esquilino. Telefoon: +39 06 39967702. Openingstijden: Eerste en derde zaterdag van de maand (enkel met een reservering als onderdeel van een rondleiding). Toegangsprijs: Onbekend.

Anfiteatro Castrense Rome

De ruïnes worden omringd door een gedeelte van de Aureliaanse Muren.

Waarschijnlijk is de bouw van het Anfiteatro Castrense verordonneerd door Keizer Elagabalo, die van 218 tot 222 regeerde. Men denkt dat het het amfitheater van het keizerlijke paleis had moeten zijn.

Het woord castro betekende overigens oorspronkelijk “legerkamp”, maar werd later ook als “keizerlijke woning” gebruikt.

Het Castrense Amphitheatrum is elliptisch van vorm, met een radius van 88 bij 75 meter. Als bouwmateriaal werd grotendeels de typisch Romeinse laterizio baksteen gebruikt, afgewisseld met Travertijns marmer. Helaas is het grootste gedeelte ervan verwoest tijdens de verdediging van Rome in de 16e eeuw. De overgebleven gedeelten liggen grotendeels beneden het huidige straatniveau.

Het maakte samen met het Circo Variano en de Terme Eleniane deel uit van een complex dat Palazzo Sessoriano heette.

Het amfitheater werd, behalve voor de gewoonlijke spektakels, vooral gebruikt om er militaire oefeningen ter ere van de keizer te houden.

De reden dat het beter dan verwacht bewaard is gebleven is doordat het in de Aureliaanse Muren geincorporeerd is. Dit gebeurde met verschillende Romeinse monumenten, zoals ook de nabijgelegen Porta Maggiore en de Piramide van Cestius. Op deze wijze werd bij de bouw erg veel tijd bespaard.

Dit leidde er wel toe dat men de bogen van het onderste deel dicht moest metselen. Gelijktijdig werd het bovenste deel van kantelen voorzien. Ook werd twee meter grond aan de buitenkant weggehaald, zodat de muur veel hoger werd.

Het amfitheater bestond oorspronkelijk uit twee rijen bogen. Deze werden op de onderste rij door Korintische halfzuilen van elkaar gescheiden en op de bovenste door pilaren. Op tekeningen uit de Renaissance periode is te zien dat er nog een derde niveau was, met ramen en balken waar het velarium (een enorm doek dat de toeschouwers tegen de zon beschermde) aan bevestigd was.

In de 16e eeuw werden de bovenste verdiepingen gesloopt, behalve een klein deel dat nog in de Via Nola te zien is.

Halverwege de 18e eeuw begon men de ruïnes nog verder te slopen om het materiaal opnieuw te kunnen gebruiken. Het is in deze tijd dat de hele tribune afgebroken werd.

Een 300 meter lange en 14,5 meter brede hal verbond het amphitheater met het Circo Variano. Deze hal liep langs de grote zaal die later tot de Santa Croce in Gerusalemme Kerk omgebouwd zou worden. Achter de kerk zijn van zowel de hal als het circus nog enige overblijfselen te zien.

Piazza Santa Croce in Gerusalemme, 3 – Rome

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.