Via Nazionale Rome

De Via Nazionale is één van de bekendste en belangrijkste winkelstraten van Rome. Ze verbindt het Piazza della Repubblica met het Forum van Traianus, bij het Largo Magnanapoli.

Weetjes Via Nazionale

De Via Nazionale is een vrij nieuwe straat, die tussen 1864 en 1871 aangelegd is, om een snellere verbinding te creëren tussen het centrale station Roma Termini en de buurt rond het Piazza Venezia en de Via del Corso, wat toendertijd de dichtstbevolkte wijk van Rome was. Vanaf Piazza Venezia kan men dan in dezelfde richting, via de iets later aangelegde Corso Vittorio Emanuele II (1886) en de nog recentere Via della Conciliazione (1936), doorlopen tot het Vaticaan.

De construktie van de Via Nazionale was opgedragen door de minister van oorlog van het Vaticaan. Deze François-Xavier de Mérode, een Belg, had vooraf wel grote lappen grond in de omgeving, waar toen nog weinig mensen woonden, opgekocht en verkocht deze vervolgens met grote winst.

De Mérode hadde straat naar zichzelf willen vernoemen, maar toen de Italiaanse troepen Rome in 1870 veroverden werd de straat omgedoopt tot Via Nazionale.

De straat loopt door twee wijken, Castro Pretorio en Monti. De straat volgt de oude Vicus Longus, die langs de toenmalige Valle di San Vitale liep. Oorspronkelijk heette het eerste gedeelte van de straat Strada Nuova Pia. Om de Via Nazionale aan te kunnen leggen  moest men helaas een aantal oude gebouwen platgooien en ook werd een deel van de Villa Aldobrandini met de grond gelijk gemaakt.

Bezienswaardigheden Via Nazionale

  • Sint Paulus Binnen de Muren Kerk (Via Nazionale, 16a): Saint Paul’s within the Walls is de Anglicaanse Kerk van Rome.
  • Palazzo delle Esposizioni: Het Palazzo delle Esposizioni is pas sinds enkele jaren na een lange restauratie heropend. Er zijn steeds wisselende tentoonstellingen te zien.
  • Palazzo Koch: Tegenwoordig de zetel van de Banca d’Italia. Het nogal lomp aandoende paleis is genoemd naar de architect die het ontworpen heeft.
  • De San Vitale Kerk bestaat al erg lang. Het mooiste deel van deze basiliek is de façade, die zich ettelijke meters beneden het straatniveau bevindt.
  • De ruïnes van de antieke Porta Sanqualis werden gedurende de construktie van de Via Nazionale bij toeval opgegraven en zijn nu te zien op het centrale gedeelte van de Largo Magnanapoli.

De Via Nazionale Nu

Tegenwoordig wordt de Via Nazionale gekenmerkt door prestigieuze hotels en (vooral in dat gedeelte dat het dichtst bij het Piazza della Repubblica ligt) winkels, die vooral op toeristen gericht zijn.

Winkels Via Nazionale

  • IBS Boekhandel (Via Nazionale 254-255): Enorme boekhandel, die zich echter helaas steeds meer toelegt op snuisterijen. Een redelijke collectie cd’s en dvd’s (ook tweedehands) en een verschrikkelijk slecht georganizeerde en zeer kleine afdeling Engelstalige en andere niet-Italiaanse boeken. Op de bovenste verdieping is een café.
  • Mitsukoshi (Via Nazionale 259): Het spreekt voor zich dat een Japans warenhuis niet mag ontbreken in een Italiaanse winkelstraat.
  • Castroni (Via Nazionale 17): Eén van de vijf filialen in de stad. Castroni is vooral belanrijk voor expats, aangezien hier, behalve traditionele Italiaanse voedselwaren, specialiteiten van over de hele wereld verkocht worden.

Openbaar vervoer

Er zijn verschillende bushaltes langs de Via Nazionale. De centraalste is Nazionale/Palazzo Espozizioni (64, 70, 170, H, N7, N8, N9, N15, N18). De metrohalte Repubblica bevindt zich aan het begin van de straat. (NB: Deze halte is al ettelijke maanden gesloten.)

Via Nazionale Rome

Via di Ripetta Rome

The Via di Ripetta is één van de drie straten in Rome die samen de “Tridente” vormen. Dit is nu één van de meest prestigieuze delen van de Eeuwige Stad, maar dat is niet altijd zo geweest.

Weetjes Via di Ripetta Rome

Van de drie genoemde straten, die van het Piazza del Popolo naar andere wijken van Rome voeren, is de Via di Ripetta de rechtse. Ze heet Ripetta omdat ze naar een haventje aan de oever van de rivier de Tiber voert. Dit haventje werd ripetta (kleine ripa) genoemd, omdat er al een grote Ripa Grande haven was.

San Rocco Kerk, Via di Ripetta Rome
De San Rocco Kerk in de Via di Ripetto.

De straat is oorspronkelijk aan het begin van de 16e eeuw door Paus Leo X aangelegd, en opgewaardeerd tijdens de late Renaissance. De originale naam was dan ook Via Leonina. Er wordt gezegd dat de aanleg van de straat door de Paus gefinancierd werd met een belasting die hij op bordelen liet heffen.

Het traject dat door de straat gevolg wordt, bestond overigens al in de 1e eeuw vòòr Chr.

Bezienswaardigheden Via di Ripetta Rome

  • Mausoleum van Augustus: Monument uit de 1e eeuw v. Chr, door Augustus voor zichzelf gebouwd.
  • Ara Pacis: Het Altaar van de Vrede wordt nu gebruikt als museum.
  • San Rocco Kerk: Kerk uit de 17e eeuw, met een door Valadier ontworpen façade (zie foto boven).
  • San Girolamo degli Illirici Kerk: Ook wel San Girolamo dei Croati of San Girolamo degli Schiavoni genoemd.
  • Santa Maria Portae Paradisi Kerk: Oorspronkelijk 9e eeuwse kerk, in de 16e eeuw gerestaureerd door Antonio da Sangallo il Giovane.
  • Palazzo Capponi della Palma (Via di Ripetta, 246): 16e Eeuws palazzo.

Openbaar vervoer

De dichtstbijzijnde metrohalte is Flaminio (lijn A). De dichtstbijzijnde bushalte is Augusto Imperatore/Ara Pacis (lijn 628, C3, N25).

Via di Ripetta – Rome

Via Veneto Rome

De Via Veneto in Rome is nu een beetje vergane glorie, maar vooral in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw was het de straat waar je de meeste kans had een filmster tegen het lijf te lopen. De grootste bezienswaardigheid is de Kapucijner Crypte, terwijl het Palazzo Margherita de zetel is van de Amerikaanse Ambassade.

Weetjes Via Veneto Rome

Ligging

De Via Veneto begint bij de Porta Pinciana, één van de ingangen tot het Villa Borghese Park. Bus: 61, 89, 120F, 150F, 160, 490, 495, 590, CINE, N1 (halte: San Paolo del Brasile). Via een kronkel eindigt de weg bij het Piazza Barberini. Metro: Barberini (lijn A); bus: 53, 61, 62, 63, 80, 83, 85, 150F, 160, 492, C3, CINE, N1, N4, N5, N12, N25 (halte Veneto-Barberini).

Geschiedenis

De officiële naam van de straat is Via Vittorio Veneto. De straat is genoemd naar een gemeente in noord-Italië. De Italiaanse troepen versloegen hier in 1918 de Oostenrijkers, wat het einde van de Eerste Wereldoorlog betekende. Grappig genoeg heette de straat voorheen ook Via Veneto, maar was toen genoemd naar de regio Veneto.

De straat is in 1886 aangelegd, met de bedoeling de Via del Tritone te verbinden met de Villa Borghese. Hiervoor moest men wel de Villa Ludovisi afbreken.

In de 60’er jaren werd de Via Veneto het symbool van het Italiaanse “Dolce Vita”, zoals het bekend geworden was via de gelijknamige film van Federici Fellini. In die tijd was het normaal er filmsterren te zien, gevolgd door hordes paparazzi.

De luxe hotels en openluchtcafés bestaan nog steeds, maar buiten de cafés staan tegenwoordig vaak obers die de klanten binnen moeten lokken.

Bezienswaardigheden Via Veneto

Palazzo Margherita - Via Veneto RomeMidden in de bocht van de straat staat het Palazzo Margherita, tegenwoordig de zetel van de Amerikaanse ambassade in Rome. Het is genoemd naar Koningin Margherita van Savoye, die er jarenlang resideerde nadat Koning Umberto I in 1900 door de anarchist Gaetano Bresci vermoord was.

Kapucijner Crypte- Via Veneto RomeDe  Santa Maria della Concezione Kerk is aan de rechterkant wanneer men vanaf het Piazza Barberini komt. Deze kerk wordt vaak de Chiesa dei Cappuccini genoemd, omdat ze door Kapucijner monniken beheerd wordt. De in 1624 gebouwde kerk is beroemd vanwege de Kapucijner Crypte, die enkele jaren geleden deel uit is gaan maken van een klein aan de Orde gewijd museumpje.

Het Hotel Excelsior is één van de oudste en beroemdste hotels in Rome en is bijna zelf een toeristische attraktie.

Via Veneto, rione Ludovisi, Rome, Italië

Via Appia Antica Rome

De Via Appia Antica is één van de oudste en zonder twijfel de beroemdste onder de zogeheten “herenwegen” van Rome. Langs de straat, die helemaal tot Brindisi in het uiterste puntje van Italië loopt en dus de verbinding vormde met Griekenland, bevinden zich verschillende beroemde bezienswaardigheden, waaronder een aantal catacomben, met een totaal van maar liefst 300 kilometer onderaardse gangen.

Via Appia Antica Rome

Via Appia Antica Rome
Via Appia Antica

In de hoogtijdagen van het Romeinse rijk had de straat de bijnaam Regina Viarum, oftewel “Koningin van de Wegen”.

De Via Appia Antica is in 312 v. Chr. aangelegd door de censor Appio Claudio Cieco. Ze werd ook naar deze man genoemd, hetgeen redelijk ongewoon was: Normaal werden deze belangrijke straten in Rome genoemd naar hun functie (de Via Salaria oftewel de “zoutweg”) of naar hun eindbestemming (o.a. de Via Tiburtina, de Via Nomentano en de Via Praetoriana). Appio Claudio Cieco was overigens ook verantwoordelijk voor het eerste aquaduct dat in Rome gebouwd is.

Oorspronkelijk leidde de Via Appia Antica tot Capua, daarna werd ze verlengd naar Benevento, om uiteindelijk helemaal tot Brindisi te reiken. In Brindisi staat één van de zuilen die het eindpunt van de straat aangaf nog steeds overeind.

De Via Appia Antica begon bij de Porta Capena, naast het Circus Maximus. Toen de Aureliaanse Muren gebouwd werden, werd de ingang tot de stad verplaatst naar de huidige Porta San Sebastiano.

De straat was gemaakt van grote blokken zwart vulkaansteen, die soms meer dan een meter lang waren. Onder deze blokken was een laag zand en kiezelsteen. De weg was iets minder dan vijf meter breed. Twee karren konden elkaar passeren en vijf soldaten konden er naast elkaar marcheren. Iedere 12 tot 15 kilometer was er een poststation met een herberg.’

Er zijn erg veel catacomben en tombes langs de Via Appia Antica. Dat komt omdat het in die tijd verboden was mensen binnen de stadmuren te begraven. De begraafplaatsen bevonden zich dan ook langs de grote herenwegen die de stad in voerden.

Gedurende de middeleeuwen werden enkele van deze tombes, waaronder het Cecilia Metella Mausoleum, tot vestigingen omgebouwd. In de Renaissance tijd werden de begraafplaatsen echter vaak geplunderd om als bouwmateriaal te dienen.

Het is langs de Via Appia Antica dat Spartacus en zijn leger van opstandige slaven in 71 vòòr Chr. gekruisigd werden nadat de rebellie de kop ingedrukt was.

Tot het einde van de 19e eeuw was dit deel van de Via Appia Antica een terrein van struikrovers, maar tegenwoordig wonen er vooral rijke mensen.

Op Zondag is de Via Appia Antica, in ieder geval in theorie, autovrij.

Bezienswaardigheden Via Appia Antica Rome

De Villa dei Quintilli was zo indrukwekkend dat de toenmalige Keizer Commodus de eigenaars liet vermoorden en er zelf zijn intrek nam.

De Catacomben van San Callisto zijn de bekendste van alle Catacomben in Rome.

De Catacomben van San Sebastiano

De Catacomben van de Heilige Domitilla

Via Appia Antica – Rome

Via del Babuino Rome

De Via del Babuino is de linker van de drie straten in Rome die samen de bijnaam “Tridente” gekregen hebben. De straat heeft haar naam te danken aan het standbeeld van de “baviaan” voor de Sant’Anatasio dei Greci Kerk. Vroeger waren er vooral veel kunstateliers, maar die zijn bijna alle vervangen door dure antiekzaken.

Boek Uw hotel in Rome met Booking.com

Via del Babuino Rome

Fontein van de Baviaan in de Via del Babuino Rome
De Fontein van de Baviaan heeft de Via del Babuino haar naam gegeven.

Vanaf het Piazza del Popolo gezien is de Via del Babuino de linker van de drie straten in Rome die samen de bijnaam “Tridente” gekregen hebben. Wanneer men de straat inloopt heeft men de Pincio heuvel aan zijn linkerkant.

Oorspronkelijk had wat nu de Via del Babuino is twee namen. De straat was toen nog opgespitst in de Via dell’Orto di Napoli en de Via del Cavalletto. Toen men onder paus Clemens VII met de aanleg begon kreeg ze de naam Via Clementina. In 1943, na de voltooiing van het werk onder Paulus III, werd ze omgedoopt tot Via Paolina Trifaria.

De meeste gebouwen die er nu te zien zijn zijn tussen de 17e en de 19e eeuw gebouwd. .

De straat voert door een gedeelte van de stad dat belangrijker begon te worden toen het gebied rond de rivier de Tiber overbevolkt begon te raken. Aangezien dit gebied als gevolg van malaria en gebrek aan goed drinkwater toch al minder populair begon te worden, zochten de meer welstaande Romeinen hun heil elders, maar er moest wel eerst drinkwater komen.

De Acqua Vergine, die van alle aqueducten het minst beschadigd was, werd opgeknapt om dit doel te verwezenlijken. Een tak van dit “Aquaduct van de Maagd” loopt nog steeds onder de Via del Babuina om de fonteinen op het Piazza del Popolo van water te voorzien.

Sant'Atanasio dei Greci Kerk in de Via Babuino Rome.
Sant’Atanasio dei Greci Kerk, met erachter de All Saint’s Church.

Een andere manier om mensen in de wijk te krijgen was door de winkels er niet te belasten. Zo konden buitenlandse kunstenaars die naar Rome kwamen het zich veroorloven om in straten als de Via Babuina en de Via Margutta hun ateliers op te zetten. Voorbeelden hiervan zijn o.a. Rubens, Poussin en Van Wittel.

In de 18e eeuw begon men de huren te verhogen. De Via Babuino werd minder populair, maar in de 19e kwamen de artiesten terug en o.a. de componisten Wagner en Liszt resideerden een tijd in de straat.

De huidige Via Babuino is een straat voor rijke mensen geworden. De kunst-ateliers zijn verdwenen en vervangen door luxe antiekwinkels.

Bezienswaardigheden Via del Babuino

Aan het begin van de straat staat het Hôtel de Russie, zo luxueus dat het wel een Franse naam moest krijgen. Vroeger stond het bekend onder de bijnaam  “Hotel der Koningen”. De prachtige tuin van het hotel bevindt zich op de helling van de Pincio heuvel. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het omgebouwd tot kantoorruimte, maar sinds 2000 is het weer een hotel.

Op Via del Babuino 153/b bevindt zich de All Saints kerk, de Anglicaanse kerk van Rome.

Een klein stukje verder (n. 149) staat de Sant’Atanasio dei Greci kerk, die gebouwd is door Giacomo della Porta.

Links van de kerk staat, tegen de muur van het voormalige atelier van een beeldhouwersfamilie Tadolini, het standbeeld waaraan de straat haar naam te danken heeft, de Fontana del Babuino. De sater was zo lelijk dat hij voor een baviaan (babuino) aangezien werd, en dus werd de naam van de straat Via del Babuino (zie foto rechtsboven).

Nieuws

Wanneer men de waarde van alle gebouwen in de straat bij elkaar optelt is de Via Babuina de duurste straat van Rome. Volgens een bereking was de totale waarde van de straat in 2016 ongeveer 1½ miljard Euro.

Openbaar vervoer

De Via del Babuino ligt precies tussen de twee metrohaltes Flaminio en Spagna, beide op lijn A. DE dichtstbijzijnde bushalte is Piazzale Flaminio (lijn 89, 490, 495, 590, 628, C3, N1, N25).

Via del Babuino Rome

Via Tiburtina Rome

De Via Tiburtina begint bij de Porta San Lorenzo en is genoemd naar de stad Tivoli (Tibur, in het Latijns), die vooral beroemd is vanwege de tuinen Villa D’Este en Villa Adriana. De straat, die langs de universiteitswijk loopt, is een van de herenwegen van de stad. Het Verano Kerkhof en de schitterende San Lorenzo Fuori le Mura Basiliek zijn de grootste trekpleisters.

Via Tiburtina Rome

De Via Tiburtina was erg belangrijk in de hoogtijdagen van de Romeinse Republiek, aangezien zowel landbouwproducten als marmer via de straat vanuit de streek rond Tivoli naar Rome vervoerd werden.

In het jaar 286 begon men in opdracht van Consul Marco Valerio Massimo Potito met de aanleg van de straat. Het beginpunt bevond zich toen nog aan de noordwestelijke hoek van het huidige Piazza Vittorio Emanuele II, waar de ruïne van de Trofei di Mario te zien is.

Na de aanleg van de Aureliaanse Muur kwam het beginpunt van de weg net buiten de Porta Tiburtina te liggen.

In die tijd reikte de weg tot Corfinio, in de provincie L’Aquila. Tot Tivoli heette de straat Via Tibur, terwijl het tweede deel Via Valeria genoemd werd.

Nadat keizer Claudius in 49 de straat tot Pescara had laten verlengen, werd dit laatste deel omgedoopt tot Via Claudia Valeria.

De huidige Via Tiburtina Valeria (SS5) verbindt Rome nog immer met Chieti en Pescara, hoewel niet altijd volgens de oorspronkelijke route.

Het beginstuk van de Via Tiburtina ligt in de wijk Tiburtino. Rechts van de straat bevindt zich de studentenwijk San Lorenzo, waar een groot deel van de studenten van de stad een onderkomen gevonden heeft. Vooral ’s avonds is dit een levendige, bruisende wijk.

San Lorenzo eindigt bij de Verano, de grootste en bekendste begraafplaats van Rome. The San Lorenzo Fuopri le Mura Basiliek, die naast dit kerkhof staat hoort bij de oudste en mooiste kerken van de stad.

Via Tiburtina – Rome

Corso Vittorio Emanuele II Rome

De Corso Vittorio Emanuele II is één van de belangrijkste straten van Rome. De straat verbindt het Piazza Venezia met de Ponte Vittorio Emanuele II en dus indirect met de Via della Conciliazione en het Vaticaan.

Corso Vittorio Emanuele II Rome

Geschiedenis

De Corso Vittorio Emanuele II is in 1886 aangelegd en is genoemd naar de eerste koning van Italië. Eerdere plannen voor een nieuwe verbinding tussen Piazza Venezia en het Vaticaan waren nooit uitgevoerd. Men dacht er toen nog over de aan te leggen straat de naam Via Nazionale te geven, aangezien het een verlenging was van de al bestaande weg tussen Piazza della Repubblica en Piazza Venezia.

In 1881 had men al besloten de straat met 4 meter naar 20 meter te verbreden. Ook wilde men de straat opsplitsen: Een deel zou verder gaan richting de huidige Ponte Principe Amedeo Savoia Aosta, wat zou leiden tot een verbreding van de Via dei Cimatori. Het tweede stuk zou verder gaan richting Ponte Sant’Angelo, waarbij de Via Banco di Santo Spirito vernietigd zou worden.

In 1885 besloot men in plaats van dit project een enkele weg aan te leggen en ook maar meteen een nieuwe brug, de Ponte Vittorio Emanuele II, te bouwen. Om dit mogelijk te maken moest men wel een aantal al bestaande gebouwen en straten aanpassen of zelfs afbreken. Men ging zelfs zover de façades van een aantal paleizen te verplaatsen.

Wijken

Ondanks dat de Corso Vittorio Emanuele II  geen erg lange straat is, loopt hij wel door vier verschillende wijken.

Het eerste deel loopt van het Piazza del Gesù tot Largo di Torre Argentina en bevindt zich in de wijk Pigna.

Het tweede deel loopt van Torre Argentina tot het punt waar de Via dei Chiavari en de Corso del Rinascimento samenkomen. Dit stuk bevindt zich in de rione Sant’Eustachio.

Vanaf hier tot het punt waar de Vicolo Cellini en de Via dei Filippini bevindt men zich in de wijk Parione.

Het laatste stuk, tot het Piazza Pasquale Paoli, hoort bij de rione Ponte.

Bezienswaardigheden

Palazzo Roberto Conti Datti

Het Palazzo Roberti Conti Datti (Corso Vittorio Emanuele II, 75) is in de 16e eeuw in opdracht van Luigi Roberti gebouwd. In 1675 kocht Lucrezia Colonna Conti het paleis en liet het vervolgens restaureren. Een eeuw later kwam het in handen van Alessio Datti, die uit een uit Italië geëmigreerde familie afkomstig was. Het bovenste deel, boven de kroonlijst, is pas in de 19e eeuw toegevoegd. De drie sterren die op de hoeken te zien zijn hoorden bij de wapenschilden van zowel de Roberti als de Datti. Om de hoek met de Via Monterone is een plaat bevestigd, waarop de “President van de Straten” verbiedt er vuilnis te storten. De boete is 15 scudi.

Palazzo Lavaggi Pacelli

Het drie verdiepingen tellende Palazzo Lavaggi Pacelli (Corso Vittorio Emanuele II, 110) is in 1888 door Gaetano Koch ontworpen. Het paleis was toen in handen van de oorspronkelijk Siciliaanse familie Lavaggi. De volgende eigenaar van het gebouw was de familie Pacelli. Tegenwoordig is het de zetel van Hotel Tiziano. Het wapenschild links van de deur is dat van de familie Lavaggi, het rechtse is van de familie Pacelli. De fries onder de kroonlijst is met leeuwenkoppen versierd.

Palazzo Caffarelli Stoppani Vidoni

Palazzo Vidoni-Caffarelli - Corso Vittorio Emanuelle II RomeIn 1515 gaf Bernardino Caffarelli de architect Lorenzo Lotti de opdracht een woning voor zijn familie te bouwen. Dit huidige Palazzo Caffarelli Stoppani Vidoni (n. 116) werd toen nog als Domus Nova aangeduid. De voorgaande woning van deze familie, die “voor pauselijk gebruik” gekocht was, werd in de nieuwe constructie geincorporeerd. De façade van het gebouw was toen nog in de Via del Sudario en werd in de volgende eeuwen steeds verder vergroot. Het standbeeld Abate Luigi, één van de “Sprekende Standbeelden” van Rome, is in de kelders van het paleis gevonden. Oorspronkelijk stond het ook in de Vicolo della Valle, naast het paleis zelf.

Palazzo della Valle

Het Palazzo della Valle (n. 101) is tussen 1517 en 1523 gebouwd. De opdrachtgever was de aartsbisschop Kardinaal Andrea della Valle. Het is niet bekend wie de ontwerper van het gebouw was. Lorenzo Lotti, Andrea Sansovino en Antonio da Sangallo il Giovane bevinden zich onder de genoemde namen. De façade aan de Piazza Sant’Andrea della Valle zijde stamt uit de 17e eeuw, evenals die aan het Largo del Teatro Valle.

Palazzo Massimo alle Colonne

Het Palazzo Massimo alle Colonne (n. 141) is één van de vele gebouwen die de familie van die naam in het centrum van Rome heeft laten bouwen. Gedurende de middeleeuwen heette het stuk straat waar het paleis staat zelfs een tijdje Via de’ Massimo.

Meer Bezienswaardigheden

Andere mooie gebouwen langs de straat zijn het Palazzo Massimo alle Colonne, het Palazzo di Pirro, de Piccola Farnesina en het Palazzo Sora.

Corso Vittorio Emanuele II – Rome

Via Casilina Rome

De Via Casilina (SS6) is een oorspronkelijk middeleeuwse straatweg, die van Rome helemaal tot de regio Campanië voert. De straat begint in Rome ter hoogte van de Porta Maggiore en eindigt bij de gemeente Pastorano in de provincie Caserta. Hier ontmoet de Via Casilina de Via Appia Antica en gaar onder deze naam verder naar het zuiden van Italië.

Via Casilina Rome

Geschiedenis

De Via Casilina verbond Rome met Casilinum, wat de rivierhaven was van het oude Capua. Ondertussen is Casilinum het moderne Capua geworden en heet het voormalige Capua nu Santa Maria Capua Vetere. Bij de aanleg van de straat werd gebruik gemaakt van de al bestaande Via Labicana en Via Latina.

Het spronkelijke traject eindigde bij Labicanum, dat nu Monte Compatri heet. Dit verklaarde ook de toenmalige naam. Om het allemaal nog gecompliceerder te maken is er nog steeds een Via Labicana in Rome, maar wel in een ander stadsdeel.

Bij Monte Compatri ging de Via Labicana over in de Via Latina, die bij Casilinum eindigde.

Route

De totale lengte van de Via Casilina is ongeveer 200 kilometer. Wanneer men de straat helemaal afrijdt komt men langs een aantal interessante steden en mooie natuurlandschappen.

De Via Casilina begint bij de Porta Maggiore. Vanaf hier gaat de straat in oostelijke richting de stad uit. Eenmaal buiten Rome gaat de Via Casilina min of meer parallel aan de Autostrada del Sole verder in zuidelijke richting.

De weg loopt dwars door de provinciehoofdsteden Frosinone en Cassino, om uiteindelijk bij Pastorano in de Via Appia over te gaan.

Via Casilina Rome

Via Tuscolana Rome

De Via Tuscolana (SP215) is één van de belangrijkste uitvalswegen uit Rome. De straat, die in tegenstelling tot wat men zou denken niet in de Romeinse tijd maar in de middeleeuwen aangelgd is, verbindt de hoofdstad met het huidige Frascati. Het is één van de bekendere winkelstraten buiten het centrum van de stad.

Via Tuscolana Rome

Begin tot Porta Furba

De naam Via Tuscolana wordt verklaard doordat Frascati vroeger Tuscolo heette. Deze stad werd echter in 1191 verwoest. Hoewel het een middeleeuwse straat is werden bij de aanleg wel al bestaande oudere stukken straatweg gebruikt.

De huidige Via Tuscolana heeft zo’n beetje de rol overgenomen van de Via Latina, die Rome vroeger met de Colli Albani verbond.

Om bij de Via Tuscolana te komen kan men het best bij de Porta San Giovanni de stad uit rijden. De straat begint net na het Piazza Re di Roma aan de linkerkant.

Ter hoogte van de wijk Porta Furba kan men enige ruïnes van het Acquedotto Claudio en het Acquedotto Felice bezichtigen. Deze maken gebruik van dezelfde muren. De wijk is genoemd naar de Porta Furba zelf, die door dit aquaduct gebruikt werd om de Via Tuscolana over te steken.

Een klein stukje verder bevindt zich het Mausoleum van Alessandro Severo (linksaf de Via dei Lentul in en dan rechtsaf bij de Via del Monte del Grano). Dit mausoleum is in de 2e eeuw na Chr. gebouwd.

Porta Furba tot Grande Raccordo

Via een kleine omweg is het hierna mogelijk nog een aantal Romeinse ruïnes te bekijken. Sla rechtsaf de Via del Quadraro in en dan linksaf de Via Lemonia. Het Parco degli Acquedotti bevindt zich rechts van deze straat en doet zijn naam eer aan. Aan het einde van de Via Lemonia zijn de weinige overblijfselen van de Villa delle Vignacce te zien. Volg de Viale di Roma Vecchia om bij het 13e eeuwse Casale di Roma Vecchia te komen, dat op het grondgebied van de Romeinse Villa delle Sette Bassi gebouwd is. Achter dit landhuis kan men een lang stuk van het Claudio Aquaduct zien, alsmede enige losstaande ruïnes van het Marcio Aquaduct.

Villa delle Sette Bassi - Via Tuscolana RomeDe Villa delle Sette Bassi is de laatste grotere bezienswaardigheid voor de grote ringweg (Grande Raccordo Anulare) rond de stad. Deze in de 2e eeuw gebouwde villa was in die tijd de op één na grootste buiten de stadsgrenzen.

Kleinere ruïnes voor de G.R.A. zijn die van een Romeinse wapteropslagplaats uit de 3e eeuw en een 2e eeuws columbarium.

Via Tuscolana buiten Rome

Net voor de ring weg splitst de straat op in de (zuidelijkere) Via Anagnina en de Via Tuscolana zelf. Ter hoogte van Grottaferrata komen deze twee wegen weer samen.

Via Tuscolana – Rome

Via del Moro Rome

De Via del Moro is de straat die het Piazza di Sant’Apollonia met het Piazza Trilussa in de wijk Trastevere aan de overzijde van de rivier de Tiber verbindt.

Via del Moro Rome

In een stad waar veel straten en pleinen naar kerken genoemd zijn is de Vie del Moro een uitzondering, aangezien het de naam te danken heeft aan een café dat zich in de straat bevindt. Het Caffè del Moro, dat nog steeds bestaat, is tegen het einde van de 20e eeuw geopend.

Het staat op de hoek van de Via del Moro en de Via della Pelliccia en heeft het op één na oudste uithangbord van de stad. Hierop zijn twee boogschutters afgebeeld, samen met een zeeman die probeert drie jonge vrouwen een drankje te laten nuttigen. Eén van de vrouwen heeft al een fles in haar hand. De vrouwen zien er Ethiopisch uit en het bord verwijst dan ook naar de Italiaans-Ethiopische oorlog van 1895 tot 1896. (Het alleroudste uithangbord van Rome is dat van het Caffè del Greco in de Via Condotti.)

De overige gebouwen in de Via de Moro zijn in verschillende periodes opgetrokken en er zijn zowel Renaissance als barokke bouwstijlen te zien.

Bezienswaardigheden Via del Moro

  • Caffé del Moro
  • Op de Via del Moro, 50 staat een middeleeuws torenhuis.
  • Het Palazzo Ruggeri (Via del Moro, 33) bestaat in werkelijkheid uit een aantal samengevoegde huizen. De voormalige eigenaars, die geen erfgenamen hadden, hadden deze woningen nagelaten aan het Ospedale del Salvatore en de Confraternita degli Orfanelli (“Broederschap van de Weesjes”). Het complex kreeg één ingang en er werd een lange kroonlijst toegevoegd die de scheiding tussen de verschillende verdiepingen aangaf.

Via del Moro – Rome